محمد الريشهري
335
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
فرمود : " هر گاه غنايم ، مختصّ گروهى خاص گردد ؛ امانت ، غنيمت تلقّى شود ؛ زكات [ دادن ] ، زيان شمرده شود ؛ مرد از زنش فرمانبَرى و از مادرش نافرمانى كند ؛ به دوستش نيكى و با پدرش بدرفتارى كند ؛ صداها در مسجدها بلند شوند ؛ پيشواى مردم ، پستترينِ آنان باشد ؛ به مرد ، از بيمِ گزند او احترام بگذارند ؛ شرابها نوشيده شوند ؛ ابريشم بپوشند ؛ كنيزكانِ خنياگر و سازها رواج يابند ؛ و آخر اين امّت ، اوّل آن را لعنت كند . در اين هنگام ، بايد منتظر بادِ سرخ يا فرو شدن در كام زمين يا مسخ شدن باشند " . 3595 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر گاه امّتم شش چيز را روا بشمارند ، نابود مىشوند : هر گاه لعن كردن يكديگر در ميانشان رواج يابد ، شرابها بنوشند ، ابريشم بپوشند ، كنيزكان خُنياگر برگيرند ، و مردان به مردان و زنان به زنان ، بسنده كنند . 3596 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر گاه در ميان امّتم ده چيز « 1 » پديدار گردد ، خداوند ، آنان را به ده چيز مبتلا كند : هر گاه زكات ندهند ، دامها مىميرند ؛ هر گاه صدقه ندهند ، بيمارىها بسيار مىشوند ؛ هر گاه ربا بخورند ، لغزشها فزونى مىگيرند ؛ هر گاه پادشاهانْ ستم كنند ، خداوند عز و جل آنان را به دشمنْ گرفتار مىكند ؛ هر گاه به ناحق قضاوت كنند ، بركتها مىروند ؛ هر گاه از حدود خدا تجاوز كنند ، خداوند عز و جل قتل را بر آنان چيره مىگرداند ، و هر گاه از ترازو كم بگذارند ، خداوند ، كاستى را بر آنان مسلّط مىكند .
--> ( 1 ) . در نسخه اصل ، به همين صورت ( ده چيز ) آمده است ، در حالى كه اينها هفت تا هستند ( حاشيه مصدر ) .